Pazar , 24 Mart 2019
Buradasınız: Anasayfa » Anne-Çocuk » Aktivite mi dediniz?
Aktivite mi dediniz?

Aktivite mi dediniz?

Valla kendimi çocuğumla aktivite yapıyor sanıyordum. Taa ki çocuklarıyla bin bir türlü aktivite yapan anneleri görene, okuyana kadar… Biz bugüne kadar kendi çapımızda oyun hamuru, boyama, yap- boz, evcilik, park-bahçe koşturmaca, gezme-tozma, kitap okuma, şarkı söyleme, hoplama-zıplama gibi rutin aktiviteler yapıyorduk. Gayet de mutluyduk.

Evdeki çerçöpü bile oyuna dönüştüren, atıkları değerlendiren, incikten boncuktan değişik oyunlar icat eden, yok delikten geçirme, yok suda kaydırma, yok sarma, dolama gibi bi dünya değişik eğlence icat eden inanılmaz yetenekli ve enerjik annelerin önünde saygıyla eğiliyorum 🙂

İtiraf edeyim benim öyle yeteneklerim yok, resmim çöp adamdan öte gitmez, elişi derseniz okul hayatım boyunca o dersten nefret ettim. İlkokulda 23 Nisan’larda sınıf süslemek de benim için işkenceydi.  Ama biz zamane annelerinin içine kaçan annelik cini var ya rahat duruyor mu? “Çocuk acaba eksik mi kalıyor bazı şeylerden” düşüncesi, yeterince birlikte vakit geçirememenin vicdan azabıyla kendimi etkinlik adına bir dolu garip malzeme alırken buldum. Onları ne yapacağımı bilmeden “eh herkes nasıl yapıyorsa biz de yaparız bir şeyler, araştır, öğreniriz” dedim. Öğrenmenin yaşı yok değil mi ? 🙂

Önce en basit aktiviteden başladık. Bizim cimcimeye sulu boya aldım. Bir de boya yaparken giysin diye önlük. “E be kadın senin çocuğun mama önlüğü takmamış, boya önlüğü takar mı? Güldürme beni” demedi bu içime kaçan anne cini, gazladı da gazladı. “Ooo ne güzel sulu boya resimler yapıcaz” düşleri falan. Tabi giymedi önlüğü. “Çıkal bu lahat diğil”lerle çıkardık. Neyse sulu boyadan başladık, suyu koyduk kaba, tarif ettim nasıl yapacağını, açtık defteri. Bizimki defter yerine masayı boyamanın daha eğlenceli olacağını düşündü, geri savdım. Sonra bizimki bu suyu içmeye kalktı. Onu da geri savdım, baktım çok da ilgisini çekmedi.”Taaataaataaamm sana bir süprizim var patates baskısı yapacağız” dedim. Bizimki şaşkın şaşkın baktı yüzüme… Aldım elime bıçağı patatese şekiller çıkarmaya çalıştım ama pek beceremedim, bir insan bu kadar mı yeteneksiz olur?

Nehir'in en mutlu olduğu aktivitelerden biri: Ördeklere ekmek vermek...

Nehir’in en mutlu olduğu aktivitelerden biri: Ördeklere ekmek vermek…

Bizimki ben patatesle uğraşırken “Hııım o patateşleli yiycez mi biz şimdi” dedi. “Hayır kızım bak bunları boyayıp böyle deftere şeklini çıkarıcaz” derken Nehir kaşla göz arasında çiğ patatesin bir parçasını atmış ağzına “Hımm öyle mi” diyordu. Nitekim patates baskısı yerine patatesleri yemeyi tercih etti. Sonrasında da “Benim fiklim var hadi bu patateşlelle yemek yapalım” diyerek patatesleri boyalı suyun içine attı. Gerisini anlatmama gerek var mı?

Sonra aktivite yapıcaz ya, “hadi” dedim eline bir sürahi, bir şişe, bir de huni vereyim, suyu doldurup boşaltsın. Yere naylon serdik, üstüne tepsi, üstüne de malzemeler. Bizimki bayıldı bu işe, bayıldı da ne oldu, donuna kadar her tarafı ıslattı 🙂

Park da koşturmak da çok eğlenceli

Parkta koşturmak da çok eğlenceli

Sonra “bugünlük bu kadar aktivite yeter, bizi park paklar” dedim,  aldım götürdüm parka. Temiz hava, ağaçlar, kuşlar, oyuncaklar doyasıya koştu oynadı. Aktivitenin en alasını yaptık.  Eve döndüğümüzde Nehir yorgun ama mutlu yemeğini yiyip güzel bir uyku çekti.  Sonra geçen gün bir arkadaşımın dediği geldi aklıma, “Çocuk zaten kreşte, anaokulunda bu etkinliklerin hepsini yapacak, oraya da öğrenecek yeni şeyler, yeni heyecanlar bırakmak lazım değil mi?”. Bence haklıydı. Bazen abartıyoruz galiba. Böylece aldığım ve ne yapacağını bilmediğim malzemeleri ortalıktan kaldırdım. Şimdilik var olan ve çok eğlendiğimiz etkinliklerimize devam edeceğiz. Tabi bir de “en iyi aktivite dışarıda olan aktivitedir” diyerek bolca gezip tozup dışarıdaki çoğul etkinliklere katılmayı düşünüyoruz. Bence iyi de oldu, valla hiç sevmiyorum şu kes-biç-yapıştırları yahu!

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.

Descargar musica