Pazar , 21 Nisan 2019
Buradasınız: Anasayfa » Anne-Çocuk » Bir garip karınca hikayesi…
Bir garip karınca hikayesi…

Bir garip karınca hikayesi…

Geçen haftasonu baharın gelmesinden istifade kendimizi doğanın kollarına bıraktık. Annemlerin Marmara Ereğlisi’ndeki yazlığına gittik. Bol oksijen ve enerji yüklenerek geri döndük.

Akşam eve girdiğimizde ise bizi küçük bir sürpriz bekliyordu. 11. katta oturmamıza rağmen nereden geldiklerini anlayamadığımız bir şekilde evi karıncalar istila etmişti. Koridor, salonun bir kısmı, mutfak… Duvar diplerinden öbek öbek çıkan karınca sürüsü… Tabi geçen yıl da benzer bir manzara ile karşılaştığım için çözümü biliyordum. Karınca ilacı ile çözecektim.

Ama tüm bunlara yabancı olan Nehir’in karıncalarla diyaloğu biraz ilginç oldu. Eve girdiğinde karıncaları gören Nehir, ürkerek ve çekinerek:

–       Anneee! Evimise kalıncalar gelmiş ama ben kolktum onlaldan, söyle evleline gitşinley!

Aradan süre geçip karıncaların evlerine dönmediğini gören Nehir bu sefer, onlarla arkadaş olmaya karar verdi. Yere oturmuş:

–       1,2,3,4,5 kalınca!!! diye sayıyordu en son.

Gece tam uyumak üzereyken ise gelişen diyaloğ şu şekilde oldu:

–       Anneee! Bizim evimise kalıncalar geldiğine göle ugulböcekleli de gelebiliy!

Anne :!?!?

Ertesi sabah 7’de Salih’le işe gitmek üzere hazırlanırken ise yatağında uyumakta olan Nehir’in koridordan koşa koşa gelen sesini duyduk:

–       Anneee! Babaaa! Bizim evimisi kalıncalar mı basmış? Buldum! O zaman kelebeklel de gelebiliy! Yaşaşın!!!

Ben ne yaptım? Geçen yıldan kalan karınca ilacını köşelere sıktım ve sayı oldukça azaldı. İlaç az olduğu için her yere yetmedi. Haftasonu tekrar alıp diğer köşelere de uygulayacağım. Tek tük kalan karıncalarla Nehir’in diyaloğu ise şöyle gelişiyordu:

–       “Seni afacan kalınca seni” 🙂

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak.

Descargar musica